Spanje, Uncategorized

Inschrijven aan de Spaanse universiteit: dag 1

Nee, de universiteit binnen wandelen en je inschrijven, nee zo gaat het dus niet. Dat we aan een avontuur begonnen, dat wisten we, maar vandaag hebben we toch even grote ogen getrokken. Zo’n groot avontuur, daar hadden we niet op gerekend. Bureaucratie… door de Spanjaarden ook wel eens ‘burro-cratie’ genoemd (burro=ezel) op zijn best.

Toen we in april informatie inwonnen op de universiteit werd ons verteld dat buitenlandse studenten hun diploma moesten laten accrediteren. Daarvoor heb je je diploma nodig en de resultaten van de twee laatste jaren secundair onderwijs. Op de UNED (overkoepelend orgaan dat toegang regelt) berekenen ze dan je ‘gemiddelde’ en met dat cijfer kan je inschrijven. De studenten met de hoogste cijfers krijgen voorrang.

Nu ja, inschrijven, je kan ‘pre-inscribir’ dat wil zeggen, een inschrijving aanvragen. Afhankelijk van je accreditatie en het aantal plaatsen krijg je dan na een week of twee te horen of je toegelaten bent of niet. Ben je toegelaten, dan kan je je inschrijven.

Klinkt niet moeilijk, toch? De UNED had ons al laten weten via e-mail dat we in persoon de papieren moesten binnenbrengen en op de universiteit hadden ze ons verzekerd dat ze ons zouden helpen met de inschrijving. We moesten gewoon even bij hen langs komen en zij zouden het allemaal regelen en ons uitleggen wat de te nemen stappen waren. Zo gezegd, zo gedaan. Wij vanmorgen naar de universiteit in Elche. Even bij de infobalie langs. Nee, zij konden ons niet helpen. Ze stuurden ons door naar de servicio de gestion in een ander paviljoen. Als je weet hoe groot de universiteit van Elche is, begrijp je dat we ondertussen al een flinke ochtendwandeling gedaan hadden. Bij de servicio de gestion moesten we een nummertje trekken én een dik uur wachten (!) voor we iemand konden spreken.  Nee, de man kon ons niet helpen. Voor hij ons ook maar enige verdere uitleg kon geven, moesten we toch terug naar UNED om daar eerst de accreditatie te vervolledigen. En… hadden we al punten van het ingangsexamen? Ingangsexamen? Moest dat dan afgelegd worden? Ja, hoor begin juni. Oei, maar toen had ik nog examens in België… hoe moet dat dan? Tja… dat zal je bij UNED moeten vragen, maar zonder ingangsexamen kan niemand ingeschreven worden.

Met de auto twee kilometer verder, bij de UNED binnen. Nog voor we uitlegden wat we kwamen doen, kregen we een opgestoken hand en een ‘nee!’ te horen. ‘Hier moet je niet zijn, voor buitenlanders is het Madrid die alles regelt.’ Madrid…?  Oh, maar het kan ook telefonisch. Eerst moet je de hele website lezen en als je dan nog vragen hebt, moet je naar dit nummer bellen, zo vertelde de vrouw ons. En voor dat ingangsexamen moesten we ons geen zorgen maken, dat kon gewoon in Elche afgelegd worden. Een reis naar Madrid werd ons dus bespaard.

Een hele website lezen? … we dachten zo: en als we nu eens hulp vragen aan een paar Spaanse vrienden? Tenslotte zijn we nu al vijf uur aan het heen en weer rijden en worden we maar van het kastje naar de muur gestuurd.

Gelukkig waren onze vrienden thuis en meteen ook bereid om ons te helpen. Een telefoontje naar Madrid… bleek het nummer dat we bij UNED Elche kregen eigenlijk niet eens te bestaan. Op het algemene nummer van UNED Madrid kregen we een nieuw nummer. Toen we dat belden, bleek dat een nummer van de technische dienst te zijn, die je kan helpen als de website vast hangt.

Zucht…

Toch maar die website beginnen lezen. Tot onze vriendin opeens zei: ‘zeg maar waarom bellen we Manuel niet?’ ‘Ah ja!’ glimlachte haar zoon, ‘natuurlijk, we bellen Manuel!’  Manuel bleek op het rectoriaat van de universiteit te werken en een vriend des huizes te zijn. ‘nee! zei Manuel, ze moeten zich niet persoonlijk aanbieden bij de UNED in Elche, maar alle papieren opsturen naar UNED Madrid. Die hebben dan 12 dagen de tijd om een accreditatie te regelen en dat op te sturen (met de post he! we zijn 2017!!) en met dat papier moet je dan naar de universiteit om je in te schrijven. Een ingangsexamen is helemaal niet nodig.’

We krijgen die inschrijving dus onmogelijk geregeld voor de achtste juli. Als de UNED al 12 dagen nodig heeft om de punten van twee jaar op te tellen en daar het gemiddelde van te berekenen, en ik wil niet weten hoeveel tijd de post nodig heeft om die brief heen en weer te krijgen… hoe krijgen we dan in godsnaam die inschrijving ooit rond?

‘Ohh!’ zei Manuel ‘maak je geen zorgen! Die inschrijving is nooit op tijd klaar, onmogelijk, maar er zijn nog andere wegen, daar zorg ik wel voor.’

En daar moeten we het voorlopig mee doen. Met het woord van een vriend van een vriend, voorlopig betrouwbaarder dan alle officiële instanties. We gaan die bundel papieren klaar maken opsturen via de post, maar wel manana… ondertussen beginnen we te acclimatiseren en mindert onze haast. Die inschrijving zal nooit op tijd rond zijn, maar er zijn andere wegen, dat onthouden we. En de lekkere maaltijd die we kregen bij onze vrienden, die ook.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s