mijmering

dieventaal

Hij schreeuwt in mij.

Hij sneeuwt in mij

Geen zachte witte vlokjes

Maar braaksel van pijn

Een uitweg

Hij zoekt, vecht, wil los

Maar in het donkere geborchte van mijn hart

Brandt het uitgangslichtje niet

Zoeken zoeken zoeken

Hij moet eraan

Die handen die

Mijn vormen vulden

Mijn huid streelden

knijpen mijn keel

Hij schreeuwt in mij

Sneeuwt in mij

Steel ik mijn ziel terug

In zijn eigen dieventaal

Advertenties

2 thoughts on “dieventaal”

  1. Een treffend gedicht, die mijmering. Ben blij met dat woord dat weinigen nog schijnen te kennen, “geborchte”. Wie is de auteur?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s