mannen

Follow me

Na een uitgebreid apero en wat nakaarten na het congres, verliet ik vorige donderdag een kroeg op de vismarkt in Mechelen. Het moet rond tienen geweest zijn. Samen met een andere vrouw haalde ik mijn auto op in de ondergrondse parking Lamot. Nu, wie bekend is in Mechelen weet dat destijds de beschaving stopte aan de achterdeur van dancing Beethoven. Het Stadsdeel achter de oorspronkelijke brouwerij werd bevolkt door Kungfu en zijn vrienden. Niet de panda, maar de Hells Angel. Niet zo van die would be Hells Angels, nee, echte, die kaalgeschoren en vol getatoeëerd een kip de kop overbeten voor de fun en met hun moto om de week uit de Dijle werden gehesen omdat ze weer eens –onder invloed van alcohol en andere verdovende middelen – de zwarte ijzeren balustrade van de oever waren gepasseerd. Kungfu had onder zijn kale kop een nektapijt dat hij tot een staart samenbond met de pees van een hondenpoot. U ziet het plaatje.

 Vandaag is de Vismarkt een clean oord. Waar ooit ‘Dit is 1 kaffee’ stond geschilderd en je stoned werd van alleen maar de lucht in te ademen, draaien nu propere tavernes en nette hotels op volle toeren. De glazen mastodont van het congrescentrum als een allesziend oog erboven uit torend. Bovendien is de ondergrondse parking feller verlicht dan de stoel bij de tandarts. Wij, twee ferme madammen, dus angst kwam niet eens in ons op. Aan de lift tot ziens gekust, ‘we horen elkaar’ en gezwaaid. Geen vuiltje aan de lucht.

 Ik was nog geen 100 meter uit de parkeergarage of ik kreeg een redelijk benauwend gevoel. De wagen achter me draaide net als ik het smalle straatje in om blokje om te rijden. Vreemd. De verkeerslichten aan het Raghenoplein verplichtten me te stoppen. De ‘volgwagen’ kwam links naast me staan op het vak om af te slaan naar Bonheiden. Oef, toch een vergissing dacht ik bijna tot ik vanuit mijn ooghoek merkte dat de bestuurder over de zetel naast hem heen op het raam van zijn wagen tikte. Nu, even overviel me het gevoel dat het misschien wel arrogant was te denken dat er ook maar iemand mij zou volgen. Zo geweldig ben ik immers niet. Misschien was de man wel in levensnood. Niet geweldig, maar wel menslievend, dus ik draaide mijn hoofd toch maar even opzij om te kijken of meneer the follower geen verstikkingsdood aan het sterven was of niet geweldig doodbloedde. Helaas, de hoogdringendheid van zijn aanzoek situeerde zich niet ter hoogte van zijn keel of slagader. Na een vulgair gebaar met zijn tong (waarom doen mannen dat? ) vouwde hij zijn twee handen tot een driehoek die hij schokkend richting kruis deed wippen. Alsof hij eraan twijfelde dat ik de boodschap niet kreeg, maakte hij vervolgens met zijn rechts hand een gebaar alsof hij een hoofd op en neer duwde ter hoogte van datzelfde kruispunt van zijn hoogdringendheid.  

Ik ben héél erg goed in mannen negeren op zo’n moment. Niks zie ik dan. Lucht. En ik ben ijs. Doofstom en immuun voor gebarentaal. Groen! Het startschot om me uit de voeten te maken. Nu, meneer gaf niet op. Hij draaide niet af, maar voegde netjes in achter mijn wagen om rechtdoor te rijden. Dat stuk steenweg van Mechelen tot Haacht is sowieso al eindeloos, maar donderdagnacht had ik de indruk dat ze er nog een kilometer of 2541245452 hadden tussen geasfalteerd. Ik wilde koste wat het kost een stop aan verkeerlichten vermijden en draaide een sluikwegje in. Nu meneer hot-kruis vond dat niet erg. Hij volgde gedwee. Kieke dat ik was. Ik verliet dan nog eens de mooi verlichte baan! Was ik nu helemaal?

Mijn Champagnekar is niet echt een racemachine en ik ben zelf als chauffeur veeleer een cruiser dan een speedkonijn, maar die nacht woog mijn voet toch net iets zwaarder op het pedaal dan andere dagen. Met een flukse zwaai draaide ik de oprit naast mijn woning op. Oef! Ik was er …maar hij was er ook. Hij had zijn auto aan de kant van de weg gegooid, de motor nog draaiende, zijn portiek had hij laten open staan. Hij stond op twee meter afstand van mijn wagen, beetje uitdagend te wezen. Zijn handen voor hem gekruist, benen lichtjes gespreid. De buitenwippershouding. Ik schat, 35 jaar, kort haar, 1.90 meter, minstens 100 kilo. Een dijk dus, een boom, een beer, een kolos. Eén kneep met zijn berenklauw en mijn hals werd vermorzeld. Als hij al naar mijn hals zou grijpen. De rest…mijn brein stond niet toe te denken.

Mijn angst door de bedreiging zette zich om in agressie en kracht. Met een snok duwde ik mijn portier open, stapte kordaat uit en knalde het portiek toe. Ik keek hem recht in de ogen aan. Draaide me op en (…ging vier seconden dood, want ik stond wel met mijn rug naar hem) snokte de klink van het Bekaert-poortje – dat me al vier jaar stoort omdat het slot klemt – omhoog om het rotding uit het slot te hijsen. Beng! Het poortje zwiepte tegen de zijkant open. In drie stappen was ik over het terras aan de achterdeur. ‘He!’ hoorde ik hem roepen. Daar bleef zijn verbale communicatie stokken. Mijn echtgenoot hing op de bank, filmpje te kijken. ‘Ik werd gevolgd!’ brulde ik, een ongecontroleerde schreeuw die voortkwam uit de samengebalde angst/agressie/kracht. Eerst kwam er een half slaperige ‘huh’ maar na mijn tweede schreeuw ‘Hij is uitgestapt en staat op de oprit’ stond mijn eigen geciviliseerde maffiosi op twee stappen naast me aan de deur. In boxershort en T-shirt en op blote voeten – heerlijk hoe redders in nood alle gevoel voor welvoeglijkheid verliezen – stormde hij de oprit op. Meneer 100 kilo – sterker in gebaren dan in woorden en al helemaal een watje in confrontaties met een wilde tijger wiens wijfje in nood is – zat al weer achter zijn stuur nog voor mijn briesende man aan het terraspoortje was. De wagen die me minutenlang had gevolgd, scheurde de hoek om.

Zucht. Hij is weg. ‘Kom hier,’ knorde de tijger en hij plooide zijn hand in mijn hals en trok mijn hoofd tegen zijn borst. Zijn T-shirt rook naar een mengeling van Kent, Duvel en hem. ‘Hij volgde me,’ prevelde ik nog eens totaal overbodig, maar hij luisterde al niet meer. Zijn terrein moest afgebakend worden en hij trok het wijfje in nood bij hem op de bank.

Advertenties

1 thought on “Follow me”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s